Strona wykorzystuje pliki cookie. Zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki, zgodnie z jej ustawieniami.

DIAGNOSTYKA NIEPŁODNOŚCI

Należy pamietać, że problem niepłodności dotyczy Pary, dlatego ważne jest aby niepłodność zdiagnozować zarówno u partnerki jak i partnera. Podczas wizyty u lekarza zarówno kobieta, jak i mężczyna powinni być przygotowanani na mnóstwo pytań, w tym bardzo intymnych. Ważne jest też, by mieć wiedzę na temat ciąż w rodzinie i ewentualnych problemów, z którymi mogli borykać się rodzice lub dziadkowie (poronienia nawracające, wady wrodzone, cukrzyca rodzinna i inne). Po uzyskaniu wszelkich niezbędnych informacji lekarz może zacząć kierować na badania.

Poniżej opisane są etapy diagnostyki niepłodności. Należy jednak pamiętać, że każda Para powinna mieć indywidualnie dobrane badania diagnostyczne, co wynika z rodzaju problemu czy choroby, z którymi się borykają.

 

Etapy diagnostyki niepłodności:

WYWIAD NA PIERWSZEJ WIZYCIE

DIAGNOSTYKA HORMONALNA

DIAGNOSTYKA GENETYCZNA

DIAGNOSTYKA CYTOGENETYCZNA

BADANIA OCENIAJACE BUDOWĘ NARZĄDÓW ROZRODCZYCH KOBIETY

TEST PO STOSUNKU

MONITOROWANIE OWULACJI W USG

 


 

PIERWSZA WIZYTA - WYWIAD

Pierwszym krokiem przy podejrzeniu niepłodności jest umówienie się na wizytę ze specjalistą. Zalecamy, aby na spotkanie z lekarzem umówili się jednocześnie kobieta i mężczyzna starający się o dziecko.

Lekarz podczas wywiadu zapyta o częstość współżycia, rodzinną historię niepłodności, styl życia obojga partnerów. Będą również pytania o leki,  jakie przyjmują partnerzy i choroby towarzyszące.

Często mężczyźni nie godzą się na wizytę u lekarza,  jednak to właśnie mężczyznę warto zbadać jako pierwszego, ponieważ łatwiej wykluczyć zaburzenia płodności u niego na podstawie badania nasienia.

 

DIAGNOSTYKA HORMONALNA, czyli przeprowadzenie badanie poziomu hormonów we krwi zaangażowanych w proces rozrodczości, zarówno u kobiety, jak u mężczyzny. Wykaz badań otrzymają Państwo na wizycie lekarskiej lub tutaj wykaz badań. Diagnostyka hormonalna może dotyczyć zarówno kobiety, jak i mężczyzny.

Do wykonania badań hormonalnych Pacjent zgłasza się do ośrodka w godzianch rannych, powinien być na czczo, to znaczy bez jedzenia i picia przez 6 godzin. Pacjentowi pobiera się krew do badania, a wyniki można odebrać już następnego dnia.       

                                                                                      

DIAGNOSTYKA GENETYCZNA, która polega na wykryciu mutacji powodujących niepłodność.

W zakres diagnostyki niepłodnośći żeńskiej wchodzi wykrycie czterech najczęściej występujących mutacji (w genie Protrombiny, Proakceleryny, MTHFR, CFTR).

W zakres diagnostyki niepłodności męskiej wchodzi wykrycie dwóch najczęściej pojawiających się mutacji (w regionie AZF, w genie CFTR).

W przypadku wystąpienia u kobiety dwóch lub więcej poronień należy wykonać diagnostykę genetyczną predyspozycji do poronień samiostnych, która obejmuje detekcję trzech statystycznie najczęściej występujących mutacji będących przyczyną niepłodności.

Do wykonania diagnostyki genetycznej Pacjent nie musi się przygotowywać, wymagana jest wcześniejsza rejestracja Pacjenta. Materiałem do badania genetycznego jest ślina. Wyniki są dostępne po około 14 dniach.

 

DIAGNOSTYKA CYTOGENETYCZNA, która polega na wykonaniu badania kariotypu kobiety i mężczyzny.

Kariotyp to zestaw chromosomów charakterystyczny dla danego organizmu. Kariotyp człowieka składa się z 23 par chromosomów homologicznych, w tym 22 pary chromosomów somatycznych oraz 1 para chromosomów płciowych (XX lub XY).
Prawidłowy kariotyp mężczyzny to 46,XY, kobiety zaś 46,XX.

Zmiany w liczbie i strukturze chromosomów nazywane jest aberracją chromosomową. badanie kariotypu ma na celu wykrycie ewentualnych abberacji chromosomowych.

Badanie kariotypu wykonuje się z krwi obwodowej. Pacjent umawia się na pobranie krwi poprzez rejestrację. Nie trzeba być na czczo. Wyniki badania kariotypu są dostępne po około 2-3 tygodnaich.

Kto powinien zostać skierowany na badania cytogenetyczne kariotypu ?
Poniżej przedstawiono wskazania do określenia kariotypu Partnerów:
- dwa lub więcej samoistnych poronień w I trymestrze ciąży ( po wykluczeniu innych przyczyn)
- nawracające poronienia w II i III trymestrze ciąży
- azoospermia lub znaczna oligozoospermia w badaniu nasienia
- wady rozwojowe u dziecka zmarłego po porodzie lub martwo urodzonego płodu
- niepłodność o nieustalonej etiologii ( po wykluczeniu innych przyczyn)
- w postępowaniu diagnostycznym przed przystąpieniem do procedury zapłodnienia in vitro
- nieprawidłowa budowa narządów płciowych
- pierwotny lub wtórny brak miesiączki / przedwczesna menopauza
- występowanie aberracji chromosomowych w rodzinie

 

BADANIA OCENIAJĄCE BUDOWĘ NARZĄDÓW ROZRODCZYCH KOBIETY, czyli jajowodów i macicy. Zabiegi diagnostyczne, które może zlecić specjalista:

  • LAPAROSKOPIA
  • HISTEROSKOPIA
  • HISTERO-SALPINGO-SONOGRAFIA KONTRASTOWA  czyli Sono HSG / HyCoSy

 

Histero-salpingo-sonografia kontrastowa zwana w skrócie Sono HSG jest powszechnie stosowanym badaniem diagnostycznym u kobiet. Jest to proste i łatwe badanie, które zalecamy wykonać starając się o dziecko oraz w leczeniu niepłodności za pomocą zabiegu inseminacji domacicznej. Sono HSG wykonujemy na miejscu w ośrodku wykorzystując nową metodę HyCoSy.

W porównaniu z tradycyjna metodą, HyCoSy posiada takie zalety jak:

  • zmniejsza uczucie dyskomfortu podczas badania, ponieważ trwa ono krócej i jest mniej bolesne, nie wymaga podawania środków znieczulających, nie wymaga ekspozycji na promieniowanie jonizujące
  • uzyskujemy obrazy bardzo dobrej jakości
  • znacznie zmniejszamy ryzyko reakcji alergicznej, ponieważ do badania używamy piany, powstałej z wymieszania wody i ExEm żelu

Badanie HyCoSy ma na celu:

  • ocenę kształtu macicy i wykrycie zmian chorobowych błony śluzowej narządu
  • ocenę drożności jajowodów

Jak wygląda zabieg HyCoSy?

Badanie odbywa się na fotelu ginekologicznym, w pozycji jak do badania ginekologicznego. Lekarz wprowadza wziernik, aby uwidocznić zewnętrzne ujście szyjki macicy, przez które wprowadza się następnie cewnik i sondę. Przez sondę zostaje wprowadzony do jamy macicy specjalny środek, który wypełnia jamę macicy i jajowody. Następnie do pochwy wkładana jest głowica ultrasonograficzna, dzięki której uzyskujemy obraz na monitorze.

Badanie trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Zwykle jest bezbolesne, może jednak dawać dolegliwości bólowe w przypadku niedrożnych jajowodów, gdy podawany do jamy macicy płyn powoduje jej rozwieranie.

Wyniki badań dostępne są od razu po wykonaniu badania i zostaną omówione z lekarzem prowadzącym.

Nie ma żadnych szczególnych wskazań po zabiegu. Może pojawić się uczucie dyskomfortu w podbrzuszu, takie jak podczas miesiączki. Płyn wprowadzony do jamy macicy podczas zabiegu będzie wydobywał się na zewnątrz, wskazane jest więc założenie wkładki po zabiegu.

 

Oto przykładowe zdjęcia z badania HSSG

 

 

 

 

 

 

 

TEST PCC - TEST PO STOSUNKU

Co to jest?

Test po stosunku, zwany inaczej testem postkoitalnym albo testem Simsa–Huhnera , jest badaniem określającym przeżywalność oraz zachowanie się plemników w śluzie szyjki macicy.

Jak wygląda badanie?

Badanie polega na ocenie śluzu szyjkowego pobranego przez lekarza lub położną po kilku godzinach od odbycia stosunku płciowego ( ok. 9-15 godzin). Badanie powinno być przeprowadzone w okresie okołoowulacyjnym. Podczas stosunku nie należy używać żadnych nawilżaczy ani innych środków mogących wpłynąć na wynik testu.
Pobrany materiał badany jest pod mikroskopem pod kątem oceny liczby plemników oraz ich ruchliwości. Wynik wydawany jest w dniu badania.

Interpretacja wyniku

Pozytywny wynik badania, oznacza, że w badanym materiale znajdują się żywe, ruchome plemniki. Przyjmuje się, że jeżeli dziesięć lub więcej plemników wykazujących normalną zdolność ruchu, znajdzie się w polu widzenia mikroskopu, to wynik uznawany jest za dodatni. Gdy wynik jest ujemny, tzn. brak jest plemników lub są martwe, można podejrzewać występujące nieprawidłowości w nasieniu lub proces immunologiczny powodujący bezpłodność. Negatywny wynik testu po stosunku może być wskazaniem do inseminacji domacicznej.

 

 

OCENA OWULACJI (MONITOROWANIE CYKLU JAJECZKOWANIA) W USG

Co to jest?

Ocena owulacji w USG umożliwia określenie wystąpienia owulacji. Informacja ta jest niezbędna do tzw. stosunku planowanego aby zajść w ciążę. Kontrolę (monitorowanie) owulacji stosuje się także przed inseminacją domaciczną i innymi technikami wspomaganego rozrodu, jak zapłodnienie pozaustrojowe.

Jak wygląda badanie?

Wiarygodna ocena owulacji wymaga powtarzanych badań USG (monitorowanie owulacji). Badanie sondą dopochwową umożliwia ocenę rozwoju pęcherzyków, uwidocznienie i zmierzenie pęcherzyka dominującego i jego ewentualną owulację. Lekarz ocenia także grubość i jakość endometrium, czyli błony śluzowej macicy, co ma znaczenie w rokowaniu dla powodzenia zabiegów wspomaganego rozrodu. Ocenie zostają poddane pozostałe narządy rodne i służy to porównaniu czy ich stan i wygląd odpowiada z kontrolowanym pęcherzykiem owulacyjnym.
W przypadku prawidłowych regularnych cykli (24-32 dni) pierwsze badanie USG wykonuje się 10 dnia cyklu, licząc od pierwszego dnia krwawienia miesiączkowego. Kolejne badania uzależnione są od wyniku pierwszej oceny (kontroli owulacji).
Ultrasonograficzna kontrola owulacji (jajeczkowania) nie wymaga specjalnego przygotowania. Pęcherz moczowy powinien być opróżniony.